حجتالاسلام و المسلمین یاسر اسدی، از مبلّغان شهرستان آمل، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به پیاده روی باشکوه اربعین و لزوم رعایت آداب زیارت اظهار داشت: هدف از پیاده روی اربعین، رسیدن به هماهنگی روحی با حال سیدالشهدا (ع) است تا زائر پس از بازگشت، به معنای حقیقی کلمه، «کربلایی» بماند.
حجت الاسلام و المسلمین اسدی با اشاره به روایتی از امام صادق (ع) درباره زیارت اباعبدالله الحسین (ع) خاطرنشان کرد: حضرت (ع) برخی از افراد را نسبت به رفتن به حرم سیدالشهدا (ع) منع نمودند و فرمود نرفتن آنها به زیارت کربلا بهتر از رفتنشان است؛ چرا که زیارت، نباید به یک سفر تفریحی یا سطحی تبدیل شود. «قال أبو عبد الله (ع): تزورون خیر من أن لا تزورون و لا تزورون خیر من أن تزورون قلت قطعت ظهری قال تالله إن أحدکم یخرج إلی قبر أبیه کئیبا حزینا و تأتونه أنتم بالسفر کلا حتی تأتونه شعثا غبرا.» (وسائل الشیعة، ج۱۴، ص: ۵۴۲)
وی با اشاره به اهمیت این روایت خاطرنشان کرد: امام حسین (ع) در کربلا در اوج پریشانی، محزون و خاکآلود بود؛ از این رو زائرانی که با خندههای بیمورد یا رفتارهای نامناسب به زیارت میروند، با حال سیدالشهدا (ع) هماهنگ نیستند. زائر باید تلاش کند تا از لحظه شروع تا پایان سفر، در فضای حزن و عزای عاشورا قرار داشته باشد تا حقیقت مصیبت حضرت در وجود او تجلی یابد.
مبلغ شهرستان آمل در تبیین فضای کربلا اشاره کرد که زائر باید در ذهن خود تصویر کند که سیدالشهدا (ع) با همراهی عزیزانش و در محاصره رذلترین دشمنان، چگونه حرمت پیامبر (ص) را پاس داشت.
وی تأکید کرد: درک این روحیه و حالتی که امام حسین (ع) در میدان داشت، تنها راه دستیابی به «اشک هماهنگ» است؛ اشکی که میتواند آتش جهنم را خاموش کند و پیوندی عمیق میان زائر و امام برقرار سازد.
کارشناس دینی اظهار داشت: هدف از زیارت این نیست که فرد با لباس سیاه برود و با عادتهای پیشین بازگردد. زائر واقعی کسی است که در کربلا بماند و با همان حالتی بازگردد که در زیارت به دست آورده است. به عبارت دیگر، تغییرات درونی زائر باید چنان باشد که پس از بازگشت به زندگی روزمره، همچنان «کربلایی» باقی بماند و اثرات این سفر در رفتار و کردار او جاری شود.
حجت الاسلام و المسلمین یاسر اسدی با اشاره به لزوم رعایت آداب زیارت حسینی به برخی از روایات اهل بیت (ع) در این باره اشاره نمود: شیخ حرّ عاملی در جلد چهاردهم از کتاب وسائل الشیعه، در باب هفتاد و هفتم تحت عنوان «باب أنه یستحب لمن أراد زیارة الحسین (ع) أن ...» از صفحه ۵۳۹ تا ۵۴۲ به روایاتی از اهل بیت (ع) اشاره می کند؛ از جمله:
۱- «.. عن أبی بصیر عن أبی عبد الله (ع) قال: إذا أتیت الحسین (ع) فما تقول قلت أشیاء سمعتها من رواة الحدیث ممن سمع من أبیک قال أ فلا أخبرک عن أبی- عن جدّی علی بن الحسین (ع) کیف کان یصنع فی ذلک قال قلت: بلی قال إذا أردت الخروج إلی أبی عبد الله (ع) فصم قبل أن تخرج ثلاثة أیام یوم الأربعاء و یوم الخمیس و یوم الجمعة- فإذا أمسیت لیلة الجمعة فصل صلاة اللیل ثم قم فانظر فی نواحی السماء و اغتسل تلک اللیلة قبل المغرب ثم تنام علی طهر فإذا أردت المشی إلیه فاغتسل و لا تطیب و لا تدهن و لا تکتحل حتی تأتی القبر.»
۲- «... عن أبی عبد الله (ع) قال: إذا زرت الحسین (ع) فزره و أنت حزین مکروب أشعث مغبر جائع عطشان و اسأله الحوائج و انصرف عنه و لا تتخذه وطنا.»
۳- «... عن رجل عن أبی عبد الله (ع) قال: یأتون قبر أبی عبد الله فیتخذون سفرا أما إنهم لو أتوا قبور آبائهم و أمهاتهم لم یفعلوا ذلک قلت فأی شیء یأکلون قال الخبز و اللبن.»
۴- «... قال أبو عبد الله (ع) إن قوما إذا زاروا الحسین بن علی (ع)- حملوا معهم السفر فیها الحلاوة و الأخبصة و أشباهه لو زاروا قبور أحبائهم ما حملوا ذلک.»
نظر شما